Dorota Dragan – Bojarska

Dorota Dragan - Bojarska jest córką znanego malarza Franciszka Dragana
i praprawnuczką w prostej linii Józefa Brandta.

Swój"dziedziczny" telent poświęciła trudnej sztuce tworzenia tkanin artystycznych. Stosując własną technikę tkacką osiągnęła w swych gobelinach rzadko spotykaną głębię i delikatność koloru.
Spokój pejzaży, uroda kwiatów, gra refleksów na wodzie są ulubionymi tematami jej kompozycji.
Wyniki swej twórczej i żmudnej pracy prezentowała na czterech wystawach indywidualnych oraz na trzech wystawach zbiorowych. Na jednej z nich "Młode Talenty '83",została wyróżniona
Srebrnym Medalem. Jest członkiem Związek Polskich  Artystów Plastyków Polska Sztuka Użytkowa.
Od wielu lat zajmuje się również pracą pedagogiczną przekazując dzieciom swoją wiedzę
i umiejętności,ucząc  ich wrażliwości na piękno przyrody i otaczającego je świata.

 

Marcin Kubiak

Dorota Dragan - Bojarska jest:

  • Absolwentką wydziału pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego
  • Absolwentką studiów podyplomowych " Sztuka" Uniwersytetu Warszawskiego
  • Absolwentką studiów podyplomowych "Stylizacja Aranżacja i Dekoracja Wnętrz" ASP w Łodzi
  • nauczycielem dyplomowanym - praca pedagogiczna od kilkunastu lat
    w Zespole Szkolno -Przedszkolnym w Warszawie.

 

Wystawy indywidualne i zbiorowe:

1983r.Warszawa   - Klub "Klaudynka"
1983r.Warszawa   - Galeria Rzemiosł Artystycznych przy Kamiennych Schodkach
1984r.Poznań       - Wiosenne Targi Poznańskie - "Meble o różnych stylach"
1984r.Warszawa   - Galeria Atelier -Rynek Starego Miasta
1986r.Warszawa   - Klub "Klaudynka"
1998r.Warszawa   - Oranżeria Muzeum Pałac w Wilanowie
1998r.Wrocław     - Ogólnopolska Wystawa Sztuki Plastycznej ZPAP Sztuki Użytkowej
2013r.Gdynia       - VII Międzynarodowe Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej
2014r.Gdynia       - Ogólnopolska wystawa marynistyczna 2014 Barwy Morza.

Spośród wielu funkcji, jakie w naszym życiu pełni sztuka zawsze najbliższa była dla mnie jej rola łącznika między człowiekiem i naturą. Potrzebne jest przecież szczególne zjednoczenie artysty i odbiorcy by pozornie statyczny obraz mógł przekazać – tylko za pomocą rozedrgania barw czy gry światłocienia – tak bogatą gamę nastrojów, na których przeżycie pozwala nam świadome obcowanie z przyrodą

Codzienne piękno otaczającego nas świata, dziś odkrywane na nowo przez człowieka zmęczonego zgiełkiem współczesnej cywilizacji, znajdowało swój doskonały i różnorodny wyraz w pejzażach i martwych naturach mistrzów europejskiego malarstwa XVII,XVIII i XIX wieku. Ich dzieła stały się dla mnie inspiracją do tworzenia gobelinów.

Artystycznym zamierzeniem, było osiągnięcie efektów malarskich za pomocą bliskiej mi techniki gobelinowej. Technika ta, dzięki swoistemu połączeniu możliwości barwnych z miękkością faktury, wydaje się szczególnie dobrze nadawać do przedstawienia nastrojów, niezależnie od tego czy będzie to nieruchome trwanie bukietu kwiatów w wazonie, leniwy nurt rzeki, czy dramatyczne zmagania żeglarzy z burzą morską.

Zamierzenie to uważałabym za całkowicie spełnione, gdyby moje gobeliny dały choćby przelotną okazję do refleksji nad różnorodną urodą naszego świata, tkwiącą zarówno w kruchym pięknie kwiatów jak i w dostojeństwie rozległego pejzażu, nad naturalnym porządkiem panującym w naszym świecie, sprawiającym, że po szaleństwie żywiołów powraca zawsze nadzieja i spokój.

loading